Synteza
Łączymy istotną wiedzę z tradycji badawczych, które analizują powiązane mechanizmy na różnych poziomach.
Program badawczy · Zarządzanie Relacyjne
Co potwierdzają dotychczasowe badania, jak interpretuje je Zarządzanie Relacyjne i co nadal wymaga zbadania?
Status wiedzyZarządzanie Relacyjne jest rozwijaną perspektywą opartą na badaniach. Nie zostało dotąd empirycznie zweryfikowane jako zintegrowane ramy koncepcyjne. Na tej stronie wyraźnie rozróżniamy wiedzę ugruntowaną, interpretacje, propozycje robocze i kierunki dalszych badań.
Celem tej pracy nie jest dobieranie cytatów, które potwierdzą z góry przyjęty wniosek. Chodzi o zbadanie, czy, w jaki sposób i w jakich warunkach relacje wspierają zdolności organizacyjne, odpowiedzialne działanie i przewagę konkurencyjną.
Łączymy istotną wiedzę z tradycji badawczych, które analizują powiązane mechanizmy na różnych poziomach.
Oddzielamy wnioski potwierdzone w badaniach od sposobu, w jaki Zarządzanie Relacyjne interpretuje i łączy tę wiedzę.
Przekładamy ogólne twierdzenia dotyczące relacji na konstrukty, mechanizmy, warunki brzegowe i propozycje możliwe do krytycznej oceny.
Projektujemy badania pozwalające analizować potencjalną wartość, alternatywne wyjaśnienia i obciążenia relacyjne w różnych kontekstach organizacyjnych.
Zarządzanie Relacyjne nie nadaje nowej nazwy jednej istniejącej teorii. Stawia pytanie, czy ustalenia pochodzące z kilku obszarów badań można połączyć w spójne i możliwe do weryfikacji wyjaśnienie wartości relacyjnej.
Perspektywa zasobowa, perspektywa relacyjna i koncepcja zdolności dynamicznych dostarczają pojęć służących analizie wartości, komplementarności, koordynacji, imitacji, adaptacji i odnowy.
Barney, 1991 · Dyer and Singh, 1998 · Teece, 2007
Nie dowodzi: że relacje z zasady tworzą przewagę ani że Zarządzanie Relacyjne lepiej wyjaśnia wyniki niż alternatywne perspektywy.
Badania nad integracją wiedzy, uczeniem się organizacji, kapitałem społecznym i bezpieczeństwem psychologicznym pomagają wyjaśnić, jak wiedza może być ujawniana, kwestionowana, łączona, utrwalana i wykorzystywana.
Grant, 1996 · March, 1991 · Edmondson, 1999
Nie dowodzi: istnienia jednego uniwersalnego zestawu warunków relacyjnych, który prowadzi do uczenia się w zespołach, organizacjach i systemach pracy ludzi i AI.
Badania nad zaufaniem, kontraktami relacyjnymi, teorią interesariuszy, zakorzenieniem i socjologią relacji analizują oczekiwania, zależność, władzę, powtarzalne interakcje oraz formalne i nieformalne mechanizmy zarządzania.
Mayer, Davis, and Schoorman, 1995 · Granovetter, 1985
Nie dowodzi: że silniejsze, bliższe lub gęstsze relacje są zawsze korzystniejsze.
Badania nad automatyzacją, wspomaganiem człowieka, adekwatnym zaufaniem do systemów, pracą zespołów hybrydowych i odpowiedzialną AI stawiają pytania o podział zadań, uprawnienia, uczenie się, nadzór i rozliczalność.
Lee and See, 2004 · Seeber et al., 2020 · Raisch and Krakowski, 2021
Nie dowodzi: istnienia uniwersalnego modelu skutecznej współpracy ludzi i AI ani automatycznej poprawy wyników po wdrożeniu AI.
Dotychczasowe badania tworzą wiarygodne podstawy dalszych dociekań. Nie potwierdzają jednak Zarządzania Relacyjnego jako zintegrowanych ram koncepcyjnych ani uniwersalnego wyjaśnienia przewagi konkurencyjnej.
| Obszar badań | Wiedza ugruntowana | Interpretacja Zarządzania Relacyjnego | Co pozostaje otwarte |
|---|---|---|---|
| Zasoby i zdolności strategiczne | Zasoby i zdolności mogą wspierać trwałą przewagę, gdy są wartościowe, rzadkie oraz trudne do imitowania lub zastąpienia. Barney, 1991 | Niektóre zasoby relacyjne mogą spełniać te warunki, ponieważ kształtują się w czasie poprzez wzajemne dostosowanie, wspólne doświadczenia i rutyny właściwe danemu kontekstowi. | Jak definiować i mierzyć zasoby relacyjne oraz porównywać je z technologicznymi, strukturalnymi, ludzkimi lub rynkowymi źródłami przewagi? |
| Wartość międzyorganizacyjna | Badania międzyorganizacyjne wskazują aktywa specyficzne dla relacji, rutyny dzielenia się wiedzą, komplementarne zasoby i mechanizmy zarządzania jako potencjalne źródła wspólnie tworzonej wartości. Dyer and Singh, 1998 | Właściwą jednostką analizy strategicznej może być niekiedy relacja, partnerstwo, sieć lub ekosystem, a nie odizolowana organizacja. | W jaki sposób wspólnie tworzona wartość powstaje, jest dzielona, chroniona i odnawiana oraz jak przejmują ją poszczególni uczestnicy? |
| Wiedza, zaufanie i uczenie się | Badania analizują, jak integracja wiedzy i kapitał społeczny wspierają tworzenie i wymianę wiedzy. Badania zespołów wskazują też na związek bezpieczeństwa psychologicznego z podejmowaniem ryzyka interpersonalnego i zachowaniami sprzyjającymi uczeniu się. Grant, 1996 · Edmondson, 1999 | Zarządzanie Relacyjne interpretuje zaufanie i bezpieczeństwo psychologiczne jako warunki, które mogą wspierać uczenie się, jeśli towarzyszą im dowody, możliwość kwestionowania, proporcjonalna weryfikacja i jasne zasady zarządzania. | Kiedy zaufanie staje się nadmierne, niewłaściwie ulokowane, wykluczające lub odporne na informacje korygujące? |
| Systemy pracy ludzi i AI | Badania nad współpracą ludzi i AI analizują automatyzację i wspomaganie człowieka, adekwatne zaufanie do systemów, podział zadań, pracę zespołów hybrydowych oraz zarządzanie wiarygodną AI. Lee and See, 2004 · Tabassi, 2023 | Wartość organizacyjna AI może częściowo zależeć od relacji, praktyk pracy i zasad zarządzania, w ramach których system zostaje wdrożony. | Jakie konfiguracje z czasem poprawiają jakość decyzji i uczenie się, a jakie prowadzą do utraty umiejętności, nadmiernego polegania na AI, wykluczenia lub rozmycia odpowiedzialności? |
Literatura uzasadnia badanie mechanizmów relacyjnych. Nie zwalnia jednak z konieczności definiowania konstruktów, porównywania wyjaśnień, analizowania warunków brzegowych i empirycznej weryfikacji zintegrowanych ram koncepcyjnych.
Program badawczy rozpoczyna się od pytań, a nie od gotowych odpowiedzi. Każde z nich dotyczy tego, co relacje umożliwiają, komu, w jakich warunkach, na jakim poziomie analizy i jakim kosztem.
W jaki sposób zasoby relacyjne stają się powtarzalnymi zdolnościami organizacyjnymi, zamiast pozostawać zależne od konkretnych osób?
W jakich warunkach zasoby relacyjne mogą tworzyć wyróżniającą i trwałą wartość oraz jak rozpoznawać i mierzyć ich wkład?
Jakie warunki relacyjne umożliwiają ujawnianie, kwestionowanie, łączenie i utrwalanie wiedzy oraz przekładanie jej na skoordynowane działanie?
Jak AI zmienia koordynację, profesjonalny osąd, uczenie się, uprawnienia decyzyjne i rozliczalność w organizacjach?
Kto dzięki określonej konfiguracji relacji zyskuje dostęp, wpływ, uznanie i wartość? Kto ponosi ryzyko lub pozostaje wykluczony?
Kiedy zaufanie, zaangażowanie, domknięcie sieci lub współzależność prowadzą do konformizmu, zależności, efektu zamknięcia, podatności na ryzyko lub ograniczenia zdolności do kwestionowania?
Poniższe propozycje przedstawiają rozwijaną argumentację na tyle precyzyjnie, aby można ją było krytycznie oceniać, dopracowywać, porównywać z alternatywnymi wyjaśnieniami i badać empirycznie.
W miarę upowszechniania się zdolności opartych na AI i innych technologii warunki relacyjne oraz zdolności organizacyjne, dzięki którym są one wykorzystywane, mogą stawać się coraz ważniejszym źródłem zróżnicowania i przewagi konkurencyjnej.
Wymaga: dopracowania pojęć, określenia poziomów analizy i warunków brzegowych, porównania z alternatywnymi wyjaśnieniami oraz badań empirycznych.
Zasoby relacyjne z większym prawdopodobieństwem stają się zdolnościami organizacyjnymi, gdy mechanizmy tworzenia wartości wspierają powtarzalne praktyki, które trwają niezależnie od konkretnych osób.
Wymaga: zdefiniowania konstruktów, operacjonalizacji na poziomie organizacji i badań podłużnych.
Wpływ rozproszonej wiedzy na jakość decyzji i zdolność adaptacji prawdopodobnie zależy częściowo od warunków, które umożliwiają jej ujawnianie, przekładanie, kwestionowanie, łączenie i stosowanie ponad granicami.
Wymaga: miar warunków, procesów i rezultatów oraz uwzględnienia wiarygodnych alternatywnych wyjaśnień.
Zaufanie z większym prawdopodobieństwem wspiera trwałą współpracę, gdy łączy się z proporcjonalną weryfikacją, jasnymi uprawnieniami decyzyjnymi, wiarygodnymi sposobami rozwiązywania konfliktów i rozliczalnością.
Wymaga: badań porównawczych obejmujących różne warunki ryzyka, zależności i zarządzania.
Wartość organizacyjna AI prawdopodobnie zależy częściowo od sposobu, w jaki organizacja rozdziela między ludzi zadania, dostęp do wiedzy, prawo do osądu, uprawnienia, weryfikację i rozliczalność.
Wymaga: badań terenowych w rzeczywistych systemach pracy oraz analizy długofalowego wpływu na uczenie się.
Przewaga relacyjna z większym prawdopodobieństwem utrzymuje się, gdy organizacje potrafią odnawiać relacje, rutyny i oczekiwania wraz ze zmianą uczestników, technologii i warunków.
Wymaga: dowodów z badań podłużnych i precyzyjniejszego określenia warunków brzegowych odnowy.
Mechanizmy wspierające tworzenie wartości mogą również powodować obciążenia, gdy ograniczają możliwość kwestionowania, koncentrują władzę, wykluczają uczestników albo zwiększają zależność i koszty zmiany.
Wymaga: równoległego pomiaru potencjalnej wartości i szkód, w tym skutków dystrybucyjnych.
Poniższe kierunki wyznaczają pracę, którą należy dopiero wykonać. Nie oznaczają, że zintegrowane ramy koncepcyjne zostały już zweryfikowane.
Zdefiniowanie zasobów relacyjnych, mechanizmów, zdolności, zasad zarządzania, przewagi i obciążeń na tyle precyzyjnie, aby odróżnić je od pokrewnych pojęć.
Określenie zależności między procesami indywidualnymi, diadycznymi, zespołowymi, organizacyjnymi, międzyorganizacyjnymi i ekosystemowymi bez uznawania ich za równoważne.
Opracowanie miar warunków relacyjnych, procesów aktywowania zasobów, zdolności, rezultatów i obciążeń na podstawie wskaźników behawioralnych, percepcyjnych i organizacyjnych.
Porównanie wyjaśnień relacyjnych z wyjaśnieniami technologicznymi, strukturalnymi, rynkowymi, instytucjonalnymi i opartymi na kapitale ludzkim w różnych kontekstach.
Analiza sposobu, w jaki relacje powstają, utrwalają się w rutynach, tworzą lub tracą wartość oraz reagują na zmiany uczestników, technologii i kontekstu.
Badanie podziału zadań, kontroli, różnicy zdań, eskalacji, uczenia się, rozliczalności i wpływu na interesariuszy w rzeczywistych systemach pracy ludzi i AI.
Podstawa badawcza i program publikacyjny rozwijają się równolegle z ramami koncepcyjnymi. Każdy materiał otrzymuje oznaczenie zgodne z jego rzeczywistym statusem. Nie przedstawiamy go jako ukończonego badania ani potwierdzonej publikacji, dopóki nie są dostępne pełne dane bibliograficzne.
Dopracowywanie architektury pojęciowej, konstruktów, mechanizmów, poziomów analizy, warunków brzegowych i propozycji roboczych Zarządzania Relacyjnego.
Tworzenie uporządkowanej syntezy badań z zakresu zarządzania strategicznego, wiedzy i uczenia się, zaufania i zasad zarządzania, socjologii relacji oraz współpracy ludzi i AI.
Przygotowywanie artykułów, notatek badawczych i materiałów edukacyjnych, które pokazują proces rozwoju koncepcji i otwierają go na krytyczną dyskusję.
Poznaj analizyPoniższy wykaz obejmuje prace wykorzystane do rozwijania argumentacji przedstawionej na tej stronie. Nie jest wyczerpujący i będzie rozszerzany wraz z rozwojem programu koncepcyjnego i empirycznego.
NIST AI RMF 1.0 przywołano jako publikację z 2023 roku. Nie należy przedstawiać jej jako ostatecznego lub trwale aktualnego standardu, ponieważ NIST prowadzi prace nad zmianą tych ram.
Kontynuuj dociekania
Kolejny etap obejmuje dopracowanie konstruktów, weryfikację podstaw literaturowych, opracowanie odpowiednich miar, porównanie alternatywnych wyjaśnień i badanie mechanizmów relacyjnych w różnych kontekstach organizacyjnych i technologicznych.