Wyjaśniać różnice w rezultatach.
Dlaczego podobne technologie, zasoby i strategie prowadzą do różnych rezultatów? Zarządzanie Relacyjne kieruje uwagę na zaufanie, współpracę, przepływ wiedzy, zasady zarządzania i uczenie się.
Zbadaj źródła przewagiZarządzanie Relacyjne · Perspektywa w rozwoju
Przyszłość przewagi konkurencyjnej rozstrzyga się w relacjach.
Sztuczna inteligencja upowszechnia dostęp do wiedzy, analiz i specjalistycznych kompetencji. Coraz więcej organizacji może korzystać z możliwości, które do niedawna wymagały rzadkich zasobów eksperckich. Wraz z poszerzaniem dostępu trwała przewaga może w coraz większym stopniu zależeć od tego, czy organizacja potrafi budować zaufanie, uczyć się, współpracować oraz tworzyć wartość w relacjach między ludźmi, organizacjami i technologią.
Rozwijana, oparta na badaniach perspektywa, która łączy zarządzanie strategiczne, podejście relacyjne, uczenie się organizacji, kapitał ludzki oraz współpracę człowieka z AI.
01
Dlaczego teraz
Sztuczna inteligencja zmienia warunki budowania przewagi konkurencyjnej.
AI zmienia dostępność, tempo wykorzystania i strategiczne znaczenie zdolności, które organizacje przez lata uznawały za rzadkie.
Technologia otwiera nowe możliwości. O tym, czy powstanie z nich wartość, decydują relacje.
Przez dziesięciolecia organizacje budowały przewagę konkurencyjną dzięki dostępowi do lepszych zasobów, wiedzy, procesów i technologii. Te źródła przewagi nadal mają znaczenie. Sztuczna inteligencja zmienia jednak łatwość, z jaką część z nich można pozyskać i odtworzyć.
AI zwiększa dostępność niektórych form analizy, pracy z wiedzą i specjalistycznego wsparcia. Może wspomagać decyzje, przyspieszać uczenie się oraz umożliwiać wykonywanie zadań, które wcześniej wymagały więcej czasu lub doświadczenia.
Nie oznacza to, że wiedza, inteligencja czy kompetencje eksperckie stały się powszechnie dostępne. Nie oznacza również, że technologia przestała być źródłem przewagi. Oznacza natomiast, że sam dostęp do technologii może coraz rzadziej wystarczać do wyróżnienia organizacji, jeśli podobne możliwości stają się dostępne na całym rynku.
Pytanie strategiczne nie dotyczy więc już wyłącznie tego, czy organizacja potrafi wdrożyć AI. Dotyczy również tego, czy umie łączyć zdolności ludzi i maszyn, podejmować odpowiedzialne decyzje, uczyć się na podstawie doświadczeń i koordynować działania ponad granicami zespołów, funkcji oraz instytucji.
Wyobraźmy sobie dwie organizacje korzystające z podobnych narzędzi AI. W jednej niejasne zasady podejmowania decyzji, słaby przepływ wiedzy i niski poziom zaufania ograniczają wdrożenie oraz uczenie się. W drugiej wspólne rozumienie sytuacji, informacja zwrotna i odpowiedzialne zasady zarządzania pomagają skuteczniej korzystać z tych samych narzędzi. Technologia może być podobna. Warunki relacyjne nie są.
02
Definicja
Zarządzanie Relacyjne stawia inne pytanie strategiczne.
W jaki sposób relacje między ludźmi, organizacjami, interesariuszami i systemami inteligentnymi uruchamiają proces tworzenia wartości?
Zarządzanie Relacyjne to rozwijana perspektywa zarządzania, która bada, jak relacje wewnątrz organizacji i między organizacjami wpływają na dostęp do zasobów, przepływ wiedzy, uczenie się, odpowiedzialne wykorzystywanie technologii oraz tworzenie wartości w długim okresie.
Perspektywa ta nie zakłada, że relacje mogą zastąpić strategię, technologię czy doskonałość operacyjną. Bada warunki relacyjne, dzięki którym ich potencjał zostaje wykorzystany albo pozostaje ograniczony.
Zarządzanie Relacyjne czerpie z uznanego dorobku zarządzania strategicznego, zasobowej i relacyjnej teorii firmy, koncepcji zdolności dynamicznych, badań nad uczeniem się organizacji, zaufaniem, kapitałem ludzkim oraz współpracą człowieka z AI.
Przeczytaj pełne wprowadzenie
03
Założenia
Punktem wyjścia są trzy założenia.
Wyznaczają kierunek rozwoju Zarządzania Relacyjnego. Nie stanowią jego ostatecznych wniosków.
Założenie A
Wartość jest współtworzona.
Organizacje rzadko tworzą wartość samodzielnie. Powstaje ona w interakcjach między pracownikami, liderami, klientami, partnerami, instytucjami i technologiami.
Założenie BRelacje mogą być zasobem strategicznym.
Relacje nabierają znaczenia strategicznego, gdy umożliwiają budowanie zaufania, dzielenie się wiedzą, łączenie uzupełniających się zasobów, koordynowanie działań i rozwijanie współpracy trudnej do odtworzenia przez konkurentów.
Założenie CZdolność do uczenia się jest fundamentem.
W warunkach zmian technologicznych i instytucjonalnych przewaga coraz silniej zależy od zdolności uczenia się ponad granicami funkcji, organizacji i systemów współpracy ludzi z AI.
04
Rozwijane ramy koncepcyjne
Od głównej tezy do struktury, którą można poddać badaniu.
Ramy koncepcyjne porządkują główne obszary analizy Zarządzania Relacyjnego oraz zależności między nimi.
RM-01
Relacyjna przewaga konkurencyjna
Jak relacje uruchamiają, łączą i chronią zasoby, które mogą tworzyć wartość odróżniającą organizację od innych.
Rezultat strategiczny RM-02Zdolności relacyjne
Zaufanie, przepływ wiedzy, rozwój kapitału ludzkiego, uczenie się organizacji, bezpieczeństwo psychologiczne i mechanizmy zarządzania.
Warunki organizacyjne RM-03Współpraca ludzi i AI
Komplementarność zdolności, właściwe kalibrowanie zaufania, uczenie się z wykorzystaniem AI oraz relacje kształtowane przez systemy inteligentne.
Kontekst technologiczny RM-04Definicje i granice
Kluczowe pojęcia, poziomy analizy, odróżnienie od pokrewnych perspektyw oraz jawnie określone ograniczenia ram koncepcyjnych.
Jasność pojęciowa
05
Dlaczego to ma znaczenie
Jakość relacji wpływa na to, czy możliwości przekładają się na wartość.
Perspektywa łączy pytania strategiczne z konsekwencjami dla organizacji, przywództwa, kapitału ludzkiego i badań.
Koordynować różne formy inteligencji.
Przywództwo coraz częściej wymaga osądu, odpowiedzialności i podejmowania decyzji na styku zdolności ludzi, technologii oraz organizacji.
Poznaj warunki współpracyTworzyć warunki do rzeczywistego wkładu.
Ludzie uczestniczą w relacjach, dzięki którym organizacje uczą się, dostosowują i tworzą wartość. Strategia kapitału ludzkiego powinna uwzględniać warunki umożliwiające ludziom wnoszenie znaczącego wkładu we współpracy z AI.
Poznaj zdolności relacyjneBudować program badań, który można empirycznie sprawdzać.
Perspektywa łączy zarządzanie strategiczne ze współpracą ludzi i AI, uczeniem się organizacji, zaufaniem oraz relacyjnymi mechanizmami zarządzania.
Poznaj badania
06
Program badawczy
Ta perspektywa zaczyna się od pytań, nie od gotowych odpowiedzi.
Pytania wyznaczają obszar badań, który Zarządzanie Relacyjne ma pomóc lepiej zrozumieć.
- Q01Jeśli narzędzia AI staną się powszechnie dostępne, co nadal będzie trudne do skopiowania przez konkurentów?
- Q02Jakie relacje sprawiają, że wiedza zostaje przełożona na skoordynowane działanie i wartościowe rezultaty?
- Q03Jakie zdolności pozwalają ludziom i systemom inteligentnym wspólnie się uczyć, podejmować decyzje i tworzyć wartość?
- Q04Jak kształtować zaufanie, odpowiedzialność, władzę i rozliczalność w systemach współpracy człowieka z AI?
- Q05Kiedy relacje tworzą wartość strategiczną, a kiedy prowadzą do zależności, wykluczenia lub ryzyka?
07
Rygor intelektualny
Wyraźnie oddzielamy to, co wiadomo, od tego, co dopiero proponujemy.
Zarządzanie Relacyjne rozwija się poprzez analizę dowodów, formułowanie propozycji teoretycznych i stawianie pytań wymagających dalszych badań.
Dowody
Podstawę stanowi uznana literatura z zakresu strategii, perspektywy relacyjnej, zdolności dynamicznych, uczenia się organizacji, zaufania, kapitału ludzkiego oraz współpracy człowieka z AI.
Propozycja
Połączenie tych podstaw w ramach Zarządzania Relacyjnego oraz teza, że warunki relacyjne zyskują na znaczeniu strategicznym w epoce AI, stanowią rozwijaną propozycję teoretyczną.
Badania
Definicje, konstrukty, warunki brzegowe, zależności przyczynowe, sposoby pomiaru i konsekwencje praktyczne wymagają dalszej pracy teoretycznej oraz badań empirycznych.
08
Prace w toku
Aktualne kierunki
Badania, pisanie, edukacja i dialog służą rozwijaniu tej perspektywy oraz jej krytycznej analizie.
Ramy Zarządzania Relacyjnego
Rozwijana struktura łącząca relacyjną przewagę konkurencyjną, zdolności relacyjne, współpracę ludzi i AI oraz mechanizmy zarządzania.
Zobacz ramy koncepcyjneBadania doktorskie
Badania nad konkurencyjnością uczelni w okresie transformacji cyfrowej oraz nad sposobami, w jakie instytucje dostosowują się, uczą i tworzą wartość.
Poznaj badaniaGospodarka relacyjna
Próba odpowiedzi na pytanie, czy bardziej relacyjne rozumienie życia gospodarczego i organizacyjnego może wiarygodnie odpowiadać na zmiany technologiczne oraz instytucjonalne.
Poznaj projekt książkowy
09
Badania, dydaktyka i praktyka
Jedno pytanie oglądane z różnych perspektyw.
Zarządzanie Relacyjne rozwija się na styku badań akademickich, edukacji i ponad dwudziestu lat praktyki organizacyjnej.
Monika Karolina Kosiedowska jest ekonomistką, wykładowczynią akademicką, badaczką, konsultantką, edukatorką i założycielką Guidelines.
Jej praca łączy zarządzanie strategiczne, kapitał ludzki, uczenie się organizacji, wartość relacyjną oraz zmieniającą się rolę człowieka w epoce sztucznej inteligencji.
Rozwija Zarządzanie Relacyjne jako perspektywę spójną intelektualnie i przydatną praktycznie. Nie przedstawia jej jako gotowej teorii, lecz jako zaproszenie do badań, dialogu i odpowiedzialnego eksperymentowania.
Jej podejście opiera się na ponad dwudziestu latach doświadczenia organizacyjnego. Łączy badania akademickie z dydaktyką, doradztwem oraz rozmową prowadzoną ponad granicami środowisk zawodowych i instytucjonalnych.
Włącz się do rozmowy
Porozmawiajmy o relacyjnej przyszłości zarządzania.
Zarządzanie Relacyjne jest rozwijaną propozycją. Jego wartość będzie zależeć od jakości badań, krytycznej dyskusji oraz zdolności wyjaśniania rzeczywistych wyzwań organizacyjnych.